Hakçasını söyleyelim: Yeni formatıyla çabucak herkesin yadırgadığı, pek içine sindiremediği Muhteşem Kupa yarı finalleri, lakin dünkü Fenerbahçe-Samsunspor maçıyla seviye kazandı. Birinci yarı finalde Trabzonspor ile Galatasaray, ligdeki rekabeti tutturamadılar. O maçta Trabzonspor’un 9 eksikli takımıyla Osimhen’siz Galatasaray karşılaştı ve İcardili kadro dört golle kazanarak finale yükseldi.
Dün Adana’da daha renkli, daha heyecanlı bir oyun izledik…
Her şeyden evvel Musaba diye ‘fenomen’ sinyalleri veren oyuncusu vardı Fenerbahçe’nin… Birinci maçını da tesadüf eski ekibine karşı oynuyordu. Daha da değişik olanı orada kısa mühlet evvel yaşadığı küskün oyun ve tansiyon sürecinden sonra yeni ekibinde sevinç içinde iş başı yapmıştı… Oyundan çıkana kadar skora iki asistiyle damga vurdu. Arkadaşlarıyla âlâ anlaştı, kadronun eski oyuncularından biri üzereydi. Bir şutu Okan tarafından önlendi. Ötekinde de direk vardı. Kendini gösterme, maçtan ve arkadaşlarından durum, rol çalma egosuna yakalanmadı. Özetle ‘iyi kumaş’ olduğunu gösterdi Musaba.
Şimdi aklımı kurcalayan soru: Sanki Musaba’dan, Sane efekti izleyebilir miyiz? Bu türlü bir hayale kapılmayalım. Sane’nin mesleği deneyim ve başarılarla dolu. Bir de Almanya ile Dünya Kupası’na katılma motivasyonu var. Galatasaray’da maksada koşuyor. Musaba ise Hollanda, Belçika’daki deneyiminin ve Samsunspor’dan sonra birinci sefer Fenerbahçe üzere büyük bir sahneye çıkıyor. Birinci maçta karnesi âlâ. Devamı gelebilir. Lakin maçı ‘sakatlık’ kuşkusuyla terk ettiği için beşerler huzursuz oldu.
Samsunspor rakip yarı alanda 8 kere topla buluşabildi. Daha güzelini beklerdik, olmadı. Rakip ceza alanında üç şut fırsatı kullandılar. Fenerbahçe maçın 77. dakikasına kadar 13 şut attı. Bunların 9’u rakip ceza alanı içinden sergilendi. Bence maçın en düzgünü Skriniar’dı… Yalnızca 2 top kaybı yaptı. Son baktığımda top kullanma yüzdeleri 49/51’di. Demek ki istikrarda geçmiş bir oyun. Elbette, faal ve marifetli oynayan Fenerahçe’ydi
Kaynak: Milliyet
Bir yanıt bırakın